Herinneringen aan de winkel

Bijna dertig jaar lang een plek waar kinderen groeiden, ouders bleven hangen
en kleine momenten grote herinneringen werden.

.

Kleine momenten uit de winkel

De grote etalage bestond uit één lang rek achter het raam, helemaal gevuld met speelgoed. Knuffels, kleine speeltjes en vooral heel veel auto’s. Die auto’s waren meestal het populairst. Kinderen stonden vaak met hun neus tegen het glas, alles aanwijzend wat ze zagen. En als ouders vonden dat ze niet naar binnen mochten? Dan bleven ze gewoon voor het raam staan, soms wel minutenlang. Sommige kinderen waren écht niet weg te krijgen bij dat rek.

De andere etalage had juist de paspoppen met nieuwe kleding. Kinderen stonden daar vaak heel serieus te kijken, alsof ze wilden ontdekken of de poppen misschien toch konden bewegen. Soms kwamen ze daarna naar binnen om te vragen: “Mag ik het jurkje van de pop passen?”

Binnen gebeurde er altijd wel iets. Peuters die over de gladde vloer gleden op sokken. Kinderen die met twee verschillende schoenen naar buiten wilden omdat dat “veel leuker stond”. En af en toe een klein ongelukje… gewoon midden in de winkel. Een rood gezichtje, een moeder die zich verontschuldigde, en jij die dacht: ach, dit hoort er gewoon bij. Boetiek Baloe was een plek waar kinderen zich veilig voelden.

Soms werd er per ongeluk een speeltje meegenomen. Dan stond er later een moeder in de winkel met een kind dat het speeltje heel schuldbewust kwam terugbrengen. Meestal eindigde het met een lach en een verhaaltje over hoe het was gebeurd.

Opa’s en oma’s kwamen graag “even snuffelen”. Ze kwamen binnen voor één cadeautje, maar bleven vaak lang hangen bij de toonbank om te kletsen. Over vroeger, over hun kinderen, of over hoe snel hun kleinkind alweer een maat groter nodig had. En meestal vertrokken ze met meer dan alleen dat ene cadeau.

En soms wilden kinderen helemaal níet weg. “Nog even!” riepen ze dan. En soms duurde dat “even” vrij lang, want voor veel kinderen voelde de winkel bijna als een klein avontuur.

Dit zijn de momenten die blijven hangen: neuzen tegen het raam bij het speelgoedrek, kleine kinderavonturen, onverwachte chaos, teruggebrachte speeltjes en heel veel warmte. Niet perfect, wel echt. Dat was Boetiek Baloe.

Herinneringen zonder foto

In de winkel werd gelachen om twee verschillende schoenen,
en er werd zacht verteld over ziekte of verlies.
Soms kwam iemand vol blijdschap vertellen dat er een baby op komst was,
en soms kwam iemand later terug om te zeggen
dat het kindje er niet zou komen.

Er werden cadeautjes gekocht om nieuws aan opa’s en oma’s te vertellen.
Kleine pakjes die met zorg werden uitgekozen,
voor blije ogen die het nog niet wisten.
Soms bleef dat cadeautje thuis in een lade liggen,
niet als verrassing, maar als herinnering.
Soms kwam oma het vertellen, soms de moeder zelf.
Iedereen op zijn eigen moment, op zijn eigen manier.

Bij veel verhalen was weinig nodig.
Soms luisterde ik alleen,
soms praatte ik mee,
en soms stonden we gewoon even stil.
Niet als klant en verkoopster,
maar als mensen die elkaar kenden.

In de laatste week dat de winkel open was,
kwam een moeder die jaren geleden haar kindje had verloren.
Ze bracht bloemen, bonbons en een kaart.
Ze keek me aan en zei zacht:
“Toen ik het moeilijk had, luisterde jij.
Je raakt nu ook iets kwijt.
Geen kind… maar wel iets dat je zo liefdevol hebt gedragen.”
En ik wist precies wat ze bedoelde.

De winkel bestond uit kleding, merken en maten, speelgoed en meer…
maar het waren de mensen die hem betekenis gaven.
Herinneringen die blijven,
niet omdat ze groot waren,
maar omdat ze gedeeld werden.

Herinneringen in beeld

Kleine momenten uit bijna dertig jaar Boetiek Baloe.

Dit zijn geen perfecte foto’s en dat is ook precies niet de bedoeling.
Dit was de winkel: rijen met kleding, paspoppen die ik vaker omkleedde dan mezelf en een tafel waar de nieuwe collectiezich steevast sneller ophoopte dan ik kon uitpakken.

En dan die dozen.
Altijd weer die dozen.
Alsof ze een eigen wil hadden en dachten: “Weet je wat? Laten we midden in het gangpad gaan staan. Gewoon…. nu.”

Netjes? Soms.
Rommelig? Vaak.
Maar altijd vol leven.
Een nieuwe levering die nergens meer bij paste, een hoekje dat ik alweer had omgegooid, iemand die binnenkwam met een glimlach… Het was een soort georganiseerde chaos waar ik gek genoeg prima in functioneerde.

Deze foto’s zijn kleine stukjes uit bijna dertig jaar Boetiek Baloe.
Warm, druk, gezellig, chaotisch en vooral ontzettend echt.
Niet perfect, wel precies zoals het was.

Blader er maar doorheen.
Misschien herken je iets.
Misschien denk je: “ja hoor, dit is precies hoe ik het herinner.”
Of je moet gewoon even lachen, ook helemaal goed. 😉

Baby-paspop met Campervan-shirt en bijpassend shortje in de vroegere winkel van Boetiek Baloe, vóór de sluiting in 2024.
Hand met koffiemok voor een wand vol babykleding in de vroegere winkel van Boetiek Baloe, vóór de sluiting in 2024.
Kledingrek met No Way Monday collectie toen de winkel nog open was van Boetiek Baloe
verzicht van de winkelruimte van Boetiek Baloe met kleding, boeken en speelgoed, uit de tijd dat de winkel nog open was.
Speelgoedwand met brandweerwagens, politievoertuigen en bouwvoertuigen in de oude winkel van Boetiek Baloe.
Tafel met cactus- en denimset in de vroegere winkel van Boetiek Baloe, uitgestald als nieuwe collectie.
Stapels dozen met nieuwe speelgoedlevering in de voormalige winkel van Boetiek Baloe, op een voorraadmoment.
Paspop met Quapi jongensset in zachte bruintinten en mintgroen, in de tijd dat Boetiek Baloe nog een winkel was
Ingepakt cadeaumandje met babyartikelen in de vroegere winkel van Boetiek Baloe.
Etalage met populaire zomerpyjama’s en paspoppen in de vroegere winkel van Boetiek Baloe.
Zachtroze en crème babysetje van Noppies met vest, blouse, bloemenbroekkie en slofjes in de voormalige winkel van Boetiek Baloe.
Spijkerjurkje met printlegging op een paspop, onderdeel van de Noppies-collectie die destijds altijd snel verkocht werd.
Eerste frisse kleuren van de zomercollectie in de winkel van Boetiek Baloe; die kleuren gaven na het winterseizoen altijd meteen zin in de lente.
Display met Slipstop-schoentjes, die altijd vooraan in de winkel stonden bij Boetiek Baloe
Leonie met een grote doos in de winkel, op een dag dat de stapel dozen zó hoog werd dat ik er zelf bijna achter verdween
Piet die een kind een high five geeft tijdens de Sinterklaasdrukte bij het winkelcentrum, in de tijd van Boetiek Baloe.
Sokken en knuffels bij elkaar in de winkel; dit hoekje moest ik vroeger voortdurend aanvullen omdat het altijd snel leeg was.
Etalage vol Jellycat knuffels bij Boetiek Baloe, waar kinderen zich vroeger altijd stonden te vergapen aan de grappige en bijzondere modellen.
Mijn vader zet samen met Arnold een nieuw speelgoedrek in elkaar in de winkel, zoals ze dat altijd met liefde deden.
Uitgewaaierde stapels zandvormpjes op de winkelvloer terwijl we aan het uitpakken waren — zulke oeps-momentjes hoorden bij een drukke dag bij Baloe.
Mijn vader hielp elke dag mee in coronatijd: prijzen schrijven, dozen uitpakken en alles klaarzetten in de winkel van Boetiek Baloe.
Grote leveringen speelgoed en kleding tijdens de coronaperiode – ik bleef gesteund door lieve klanten en het werd drukker dan ooit
Kerstetalage van Boetiek Baloe met feestelijke kinderkleding, kersttruien en poppen, een van de gezelligste momenten in de winkel.
Zomercollectie en babypop op een tafel in de vroegere winkel van Boetiek Baloe.

Verder lezen

Dit hoofdstuk sluit af met herinneringen.
Momenten en beelden die laten zien waar Boetiek Baloe vandaan komt.

Lees verder over: